Pirke Awot 2

רַבִּי אוֹמֵר, אֵיזוֹהִי דֶרֶךְ יְשָׁרָה שֶׁיָּבֹר לוֹ הָאָדָם, כֹּל שֶׁהִיא תִפְאֶרֶת לְעוֹשֶׂיהָ וְתִפְאֶרֶת לוֹ מִן הָאָדָם. וֶהֱוֵי זָהִיר בְּמִצְוָה קַלָּה כְבַחֲמוּרָה, שֶׁאֵין אַתָּה יוֹדֵעַ מַתַּן שְׂכָרָן שֶׁל מִצְוֹת. וֶהֱוֵי מְחַשֵּׁב הֶפְסֵד מִצְוָה כְּנֶגֶד שְׂכָרָהּ, וּשְׂכַר עֲבֵרָה כְנֶגֶד הֶפְסֵדָהּ. וְהִסְתַּכֵּל בִּשְׁלשָׁה דְבָרִים וְאִי אַתָּה בָא לִידֵי עֲבֵרָה, דַּע מַה לְּמַעְלָה מִמְּךָ, עַיִן רוֹאָה וְאֹזֶן שׁוֹמַעַת, וְכָל מַעֲשֶׂיךָ בַסֵּפֶר נִכְתָּבִין:

Rabin mówi: Jaka jest słuszna droga, którą człowiek powinien wybrać dla siebie? Wszystko to cieszy jego wykonawcę i to zasługuje na pochwałę człowieka. [I to osiągnie, gdy będzie kroczył przez całą środkową część (cechy charakteru) na środkowej ścieżce i nie skłania się do jednej z dwóch skrajności. Bo jeśli jest wyjątkowo skąpi, jest to dla niego satysfakcjonujące, bo w ten sposób gromadzi wielkie bogactwo, ale ludzie go za to nie chwalą. A jeśli jest na próżno ekstrawagancki, ludzie, którzy od niego otrzymują, chwalą go, ale to (ekstrawagancja) nie jest satysfakcjonujące dla wykonawcy, ponieważ w ten sposób sprowadza się do ubóstwa. Ale middah hojności, która jest środkiem między skąpstwem a ekstrawagancją, jest satysfakcjonująca dla wykonawcy, ponieważ w ten sposób zachowuje swoje bogactwo i nie jest przesadnie ekstrawagancki, a to zasługuje na pochwałę ludzi za to, że żyje tak, jak powinien. To samo dotyczy całego środka]. I uważajcie na micwę „lekką” jak na micwę „ciężką”, bo nie znacie nagrody micwot. [Tora nie określa nagrody dla tego, kto spełnia pozytywne przykazanie, ani kary dla tego, kto go nie wypełnia. Albowiem kary przykazań negatywnych są specyficzne: ukamienowanie, spalenie, miecz, uduszenie, odcięcie, śmierć z rąk Nieba, uderzenia— lekka kara za „lekkie” przestępstwo i ciężka kara za „ciężki”], i zważcie „stratę” (wykonania) micwy [tj. to, co tracicie ze swoich towarów lub pieniędzy, angażując się w micwa] w stosunku do jego nagrody [na tym świecie lub w następnym, która przewyższy tę stratę] i „nagrody” za przestępstwo [tj. to, co z niego zyskasz] w stosunku do jego utraty [tj. tego, co jest przeznaczone do stracenia przez to.] i kontemplujcie te rzeczy, a nie popełnicie przestępstwa: wiedzcie, co jest nad wami — widzące oko i słyszące ucho i wszystkie twoje czyny są zapisane w książce.

רַבָּן גַּמְלִיאֵל בְּנוֹ שֶׁל רַבִּי יְהוּדָה הַנָּשִׂיא אוֹמֵר, יָפֶה תַלְמוּד תּוֹרָה עִם דֶּרֶךְ אֶרֶץ, שֶׁיְּגִיעַת שְׁנֵיהֶם מְשַׁכַּחַת עָוֹן. וְכָל תּוֹרָה שֶׁאֵין עִמָּהּ מְלָאכָה, סוֹפָהּ בְּטֵלָה וְגוֹרֶרֶת עָוֹן. וְכָל הָעֲמֵלִים עִם הַצִּבּוּר, יִהְיוּ עֲמֵלִים עִמָּהֶם לְשֵׁם שָׁמַיִם, שֶׁזְּכוּת אֲבוֹתָם מְסַיַּעְתָּן וְצִדְקָתָם עוֹמֶדֶת לָעַד. וְאַתֶּם, מַעֲלֶה אֲנִי עֲלֵיכֶם שָׂכָר הַרְבֵּה כְּאִלּוּ עֲשִׂיתֶם:

R. Gamliel, syn R. Yehudah Hanassi, mówi: Studiowanie Tory to „stawanie się” z derech eretz [praca lub biznes], ponieważ trud obu powoduje zapomnienie o grzechu. [Albowiem Tora osłabia siłę człowieka, a praca łamie ciało, w wyniku czego odchodzi od niego zła skłonność. A gdybyś zapytał: jeśli tak, niech zawsze trudził się w Torze, a jego trud wypędzi grzech. Dlaczego więc potrzebna jest praca? Dlatego należy stwierdzić:] I cała Tora bez pracy zostaje w końcu utracona i podżega do grzechu. [Albowiem nie można żyć bez środków do życia, a jego celem będzie okradanie ludzi, a nauka jego zostanie zapomniana]. A wszyscy, którzy trudzą się ze zborem, niech trudzą się z nimi dla Nieba. Albowiem zasługa ich ojców [zboru] i ich sprawiedliwość (która) trwa na wieki [a nie wysiłki pracujących] pomoże im [pracującym] wydobyć na światło dzienne ich sprawiedliwość. A wy [pracujący] ], Dam ci wielką nagrodę, tak jakbyś to zrobił. [Chociaż to dobro nie zostało dokonane przez wasze uczynki, ale dzięki zasługom ojców zboru, dam wam nagrodę, tak jakbyście dokonali tego wielkiego zbawienia w Izraelu, ponieważ trudzicie się dla Nieba. Alternatywnie: wszyscy, którzy trudzą się ze zborem, aby zmusić ich do (wykonania) micwy— na dobroczynność lub odkupienie jeńców —niech robią to ze względu na Niebo. Bo zasługa ojców zboru pomoże im dać to, co im (pracujący) narzucają—nawet wielkie bogactwo. A jałmużna, którą oni (zbór) czynią, będzie trwała dla nich na zawsze. A wy, którzy zmuszacie zbór do tej micwy—Dam wam nagrodę, tak jakbyście dokonali micwy swoim własnym bogactwem. Rambam wyjaśnia: „I dam ci nagrodę, tak jakbyś to zrobił”— Jeśli w swoim trudzie ze zborem zaniedbałeś wykonanie pewnej micwy, dam ci nagrodę, tak jakbyś wykonał tę micwę.]

הֱווּ זְהִירִין בָּרָשׁוּת, שֶׁאֵין מְקָרְבִין לוֹ לָאָדָם אֶלָּא לְצֹרֶךְ עַצְמָן. נִרְאִין כְּאוֹהֲבִין בִּשְׁעַת הֲנָאָתָן, וְאֵין עוֹמְדִין לוֹ לָאָדָם בִּשְׁעַת דָּחְקוֹ:

[Wy, którzy trudzicie się ze zborem, choćbyście musieli przypodobać się władzom, aby zadbać o potrzeby zgromadzenia], uważajcie na władze, bo one przybliżają ich tylko dla własnych celów. Wydają się być kochankami, kiedy wszystko im idzie dobrze, ale nie stoją przy mężczyźnie w czasie jego udręki.

הוּא הָיָה אוֹמֵר, עֲשֵׂה רְצוֹנוֹ כִרְצוֹנְךָ, כְּדֵי שֶׁיַּעֲשֶׂה רְצוֹנְךָ כִרְצוֹנוֹ. בַּטֵּל רְצוֹנְךָ מִפְּנֵי רְצוֹנוֹ, כְּדֵי שֶׁיְּבַטֵּל רְצוֹן אֲחֵרִים מִפְּנֵי רְצוֹנֶךָ. הִלֵּל אוֹמֵר, אַל תִּפְרֹשׁ מִן הַצִּבּוּר, וְאַל תַּאֲמִין בְּעַצְמְךָ עַד יוֹם מוֹתְךָ, וְאַל תָּדִין אֶת חֲבֵרְךָ עַד שֶׁתַּגִּיעַ לִמְקוֹמוֹ, וְאַל תֹּאמַר דָּבָר שֶׁאִי אֶפְשָׁר לִשְׁמֹעַ, שֶׁסּוֹפוֹ לְהִשָּׁמַע. וְאַל תֹּאמַר לִכְשֶׁאִפָּנֶה אֶשְׁנֶה, שֶׁמָּא לֹא תִפָּנֶה:

Miał zwyczaj mówić: uczyń Jego wolę taką jak twoja wola [tj. Szerz swoje bogactwo dla „pragnień” Nieba, tak jakby były one twoją wolą, tak jakbyś je rozprzestrzeniał zgodnie ze swoimi pragnieniami], aby On uczynił twoją wolę taką jak Jego woli [tj. aby On obdarzył cię dobrem otwartą ręką]. Unieważni twoją wolę przed Jego wolą, aby unieważnił wolę innych przed twoją wolą [tj. aby unieważnił wolę wszystkich, którzy powstają przeciwko tobie z powodu zła . Słyszałem, że jest to eufemizm oznaczający „aby unieważnił swoją wolę dla Twojej woli”. [Jak powiedziano (Szabat 63a): „Jeśli ktoś wykonuje micwę zgodnie z zarządzeniem, traci ważność nawet dekret siedemdziesięcioletni”.] Hillel mówi: Nie odłączajcie się od zboru, [ale uczestniczcie w ich smutku, za wszystkich, którzy oddzielcie się od zboru, nie zasługujcie na pociechę zboru (Ta'anith 11a)] i nie ufajcie sobie aż do dnia swojej śmierci. [Bo Yochanan Cohein Gadol służył jako arcykapłan przez osiemdziesiąt lat, a na koniec został saduceuszem (Berachoth 29a)] i nie osądzaj swojego przyjaciela, dopóki nie dotrzesz do niego [tj. Jeśli widzisz, że twój przyjaciel jest sprawdzony i obalony, nie osądzaj go winnym, dopóki nie zostaniesz wystawiony na tę samą próbę i nie odniesiesz sukcesu.] i nie mów nic, czego nie można usłyszeć, co można usłyszeć na końcu [tzn. niech twoje słowa nie będą dwuznaczne , których nie można zrozumieć na początku, przy pierwszym przesłuchaniu, przy założeniu, że jeśli słuchacz je przeanalizuje, w końcu je zrozumie. To bowiem doprowadzi ludzi do pomyłki w twoich słowach i prawdopodobnie do herezji z twojego powodu. Alternatywnie: nie ujawniaj swojej tajemnicy, nawet między sobą i między sobą, mówiąc, że nie ma tu nikogo, kto by cię usłyszał, bo w końcu będzie to słyszalne, „bo ptak z nieba będzie niósł głos itd.” (Koheleth 10:20). Zgodnie z tą interpretacją czytanie brzmi „bo na końcu zostanie wysłuchane”. Ale Raszi czyta to: „I nie mów o niczym [słowach Tory], które można usłyszeć (teraz), że można to usłyszeć na końcu”, ale nakłoń swe ucho jak skoczka i posłuchaj tego teraz.] I zrób nie mów: Kiedy będę mógł uwolnić się [od moich spraw], nauczę się (Tory); może się nie uwolnisz.

הוּא הָיָה אוֹמֵר, אֵין בּוּר יְרֵא חֵטְא, וְלֹא עַם הָאָרֶץ חָסִיד, וְלֹא הַבַּיְשָׁן לָמֵד, וְלֹא הַקַּפְּדָן מְלַמֵּד, וְלֹא כָל הַמַּרְבֶּה בִסְחוֹרָה מַחְכִּים. וּבְמָקוֹם שֶׁאֵין אֲנָשִׁים, הִשְׁתַּדֵּל לִהְיוֹת אִישׁ:

Zwykł mawiać: „Grzech nie będzie się bał grzechu”. [„Wiertło” to ten, kto jest „pusty” ze wszystkiego (Targum z Rodzaju 47:19 „A ziemia nie będzie pusta” to „A ziemia nie będzie pogrzebana”). Jest on pusty nawet z przedsiębiorczości i jest gorszy niż „ignoramus”], a ignorant nie może być świętym, [ale mając wprawę w interesach, może obawiać się grzechu], a ten, kto jest zawstydzony, nie nauczy się. [Wstydząc się prosić, aby go nie wyśmiewano, pozostanie ze swoimi wątpliwościami na zawsze], a pedant nie będzie nauczał. [Ten, kto jest „pedantyczny” (nie przychodzący) ze swoimi uczniami, kiedy go o to proszą, nie będzie uczył poprawnie. Musi być „otwarty” z nimi w (nauczaniu) halachy], a wszyscy, którzy (nadmiernie) zajmują się handlem, nie będą mądrzy, [tj. Powtórzonego Prawa 30:13: „I nie jest za morzami”—Tory nie można znaleźć u tych, którzy przekraczają morza (w handlu). (Eruvin 55a)], aw miejscu, gdzie nie ma ludzi [zasiadających na czele i podejmujących decyzje halachiczne], staraj się być mężczyzną.

אַף הוּא רָאָה גֻלְגֹּלֶת אַחַת שֶׁצָּפָה עַל פְּנֵי הַמַּיִם. אָמַר לָהּ, עַל דַּאֲטֵפְתְּ, אַטְפוּךְ. וְסוֹף מְטִיפַיִךְ יְטוּפוּן:

On (Hillel) też widział pewną czaszkę unoszącą się na wodzie. Powiedział do niego: „Ponieważ utonąłeś (inni), utonąłeś”. [Byłeś złoczyńcą i utopiłeś ich w rzece, i została ci wymierzona miara], a na końcu twoi utopcy zostaną utonięci, [bo nie im było cię utopić, ale bet -hałas; a Święty Błogosławiony niech was wydał im. Ponieważ odpowiedzialność spada na odpowiedzialnego, a On jest przeznaczony, aby później zażądać Twojej śmierci.]

הוּא הָיָה אוֹמֵר, מַרְבֶּה בָשָׂר, מַרְבֶּה רִמָּה. מַרְבֶּה נְכָסִים, מַרְבֶּה דְאָגָה. מַרְבֶּה נָשִׁים, מַרְבֶּה כְשָׁפִים. מַרְבֶּה שְׁפָחוֹת, מַרְבֶּה זִמָּה. מַרְבֶּה עֲבָדִים, מַרְבֶּה גָזֵל. מַרְבֶּה תוֹרָה, מַרְבֶּה חַיִּים. מַרְבֶּה יְשִׁיבָה, מַרְבֶּה חָכְמָה. מַרְבֶּה עֵצָה, מַרְבֶּה תְבוּנָה. מַרְבֶּה צְדָקָה, מַרְבֶּה שָׁלוֹם. קָנָה שֵׁם טוֹב, קָנָה לְעַצְמוֹ. קָנָה לוֹ דִבְרֵי תוֹרָה, קָנָה לוֹ חַיֵּי הָעוֹלָם הַבָּא:

Ten, kto powiększa mięso, zwiększa robaki. [Ten, kto je i pije za dużo, aż stanie się gruby i mięsisty, powiększa sobie robaki w grobie, a „robaki są tak bolesne dla umarłych, jak igła w ciele żywego”. Ta tanna przychodzi nam uświadamiać nam, że wszelkie odpusty są szkodliwe dla człowieka, z wyjątkiem pobłażania Torze, mądrości i miłości.] Ten, kto powiększa majątek, zwiększa zmartwienie, [aby go nie okradli lub aby złodzieje nie napadli na niego i go zabili. (Pewien chasyd modlił się: „Niech mnie uchroni przed 'rozproszeniem mojej duszy'”. Kiedy zapytano go: „Co to jest„ rozproszenie duszy ”?” Odpowiedział: „Posiadanie wielu rzeczy rozrzuconych w wielu miejscach i konieczność” rozpraszaj swoją duszę, by myśleć w tym i tamtym kierunku. ”] Ten, który powiększa żony, zwiększa czary. Ten, kto zwiększa służebne, zwiększa lubieżność. Ten, kto zwiększa służebnych, zwiększa kradzież. [Uzasadnienie sekwencji jest następujące: Najpierw mężczyzna stupie sam siebie je i pije, i powiększa mięso. Potem stara się pomnożyć dobytek, a kiedy to uczyni, widzi, że ma dość, by nakarmić wiele żon. Po rozmnożeniu żon, każda potrzebuje służącej, którą zaopatruje. wielu domowników potrzebuje pól i winnic, aby zaopatrywać ich w wino i żywność, a także zwiększa liczbę sług do pracy na polach i w winnicach—tak kolejność.] Ten, który powiększa Torę, zwiększa życie [jak jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 30:20): „Albowiem takie jest wasze życie i długość waszych dni”]. Ten, kto zwiększa siedzenie (i naukę), zwiększa mądrość. [Wielu uczniów zbiera się i przychodzi, aby wysłuchać jego przypuszczeń. Niektórzy rozumieją to jako: Ten, który pomnaża uczniów, zwiększa mądrość, ponieważ wyostrzają go i dodają do jego mądrości.] Ten, kto pomnaża rady, zwiększa zrozumienie [jedno od drugiego poprzez rady swoich doradców]. Ten, kto pomnaża miłość, powiększa pokój [jak jest napisane (Izajasz 32:17): „A akt miłosierdzia będzie (tj. Doprowadzi) do pokoju”]. Kto zyskuje dobre imię, nabywa je dla siebie. Ten, kto nabywa słowa Tory, zyskuje dla siebie życie w przyszłym świecie.

רַבָּן יוֹחָנָן בֶּן זַכַּאי קִבֵּל מֵהִלֵּל וּמִשַּׁמָּאי. הוּא הָיָה אוֹמֵר, אִם לָמַדְתָּ תוֹרָה הַרְבֵּה, אַל תַּחֲזִיק טוֹבָה לְעַצְמְךָ, כִּי לְכָךְ נוֹצָרְתָּ. חֲמִשָּׁה תַלְמִידִים הָיוּ לוֹ לְרַבָּן יוֹחָנָן בֶּן זַכַּאי, וְאֵלּוּ הֵן, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן הוֹרְקְנוֹס, וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן חֲנַנְיָה, וְרַבִּי יוֹסֵי הַכֹּהֵן, וְרַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן נְתַנְאֵל, וְרַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲרָךְ. הוּא הָיָה מוֹנֶה שִׁבְחָן. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן הוֹרְקְנוֹס, בּוֹר סוּד שֶׁאֵינוֹ מְאַבֵּד טִפָּה. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן חֲנַנְיָה, אַשְׁרֵי יוֹלַדְתּוֹ. רַבִּי יוֹסֵי הַכֹּהֵן, חָסִיד. רַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן נְתַנְאֵל, יְרֵא חֵטְא. וְרַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲרָךְ, מַעְיָן הַמִּתְגַּבֵּר. הוּא הָיָה אוֹמֵר, אִם יִהְיוּ כָל חַכְמֵי יִשְׂרָאֵל בְּכַף מֹאזְנַיִם, וֶאֱלִיעֶזֶר בֶּן הוֹרְקְנוֹס בְּכַף שְׁנִיָּה, מַכְרִיעַ אֶת כֻּלָּם. אַבָּא שָׁאוּל אוֹמֵר מִשְּׁמוֹ, אִם יִהְיוּ כָל חַכְמֵי יִשְׂרָאֵל בְּכַף מֹאזְנַיִם וְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן הוֹרְקְנוֹס אַף עִמָּהֶם, וְרַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲרָךְ בְּכַף שְׁנִיָּה, מַכְרִיעַ אֶת כֻּלָּם:

R. Yochanan ben Zakkai otrzymał ją od Hillela i Shammai. Miał zwyczaj mówić: Jeśli nauczyłeś się dużo Tory, nie przypisuj sobie za to uznania, [mówiąc: „Nauczyłem się dużo Tory”. Do tego zostałeś stworzony. (To dlatego, że nie pozostawił ani Pisma Świętego, Miszny, halachy i Agady, których nie nauczył się, powiedział to.)] R. Yochanan ben Zakkai miał pięciu uczniów: R. Eliezer ben Hurkanos, R. Yehoshua ben Chananiah, R. , Yossi Hakohen, R. Shimon ben Nethanel i R. Elazar ben Arach. Miał zwyczaj cytować ich (odpowiednie) wyróżnienia: R. Eliezer ben Hurkanos—pestka pokryta wapnem, która nie traci ani kropli. [A więc on też nie traci ani jednego elementu swojej nauki]. R. Yehoshua—[Był tak przepełniony dobrą porą, że wszyscy mówili o nim: „Szczęśliwa jest ta, która go urodziła!” (Inni mówią: Powiedzieli tak, ponieważ to ona uczyniła go mędrcem. Krążyła po wszystkich domach studiów w swoim mieście i mówiła do nich (uczniów): „Proszę, módlcie się za ten płód w mój żołądek, aby był mędrcem! ”I od dnia jego narodzin nie zabrała jego kołyski z domu nauki, tak że tylko słowa Tory dotarły do ​​jego uszu.] R. Yossi— chasid, [działając ponad i poza literą prawa] R. Shimon ben Nethanel —obawiający się grzechu [surowy wobec siebie i zabraniający sobie dopuszczać rzeczy ze strachu, że mógłby zgrzeszyć. Jeśli tak nie jest, co w tym szczególnego? Nawet ignorant może obawiać się grzechu.] R. Elazar ben Arach—odradzająca się studnia [o szerokim sercu, "wypływająca" z jego własnej dialektyki i domysłów]. On (R. Yochanan ben Zakkai) zwykł mawiać: Gdyby wszyscy mędrcy Izraela byli na jednej równowadze skali, a Eliezer ben Hurkanos w drugiej, przeważyłby ich wszystkich. Abba Shaul w swoim imieniu (R. Yochanan b. Zakkai) mówi: Gdyby wszyscy mędrcy Izraela byli na jednej szali, a R. Eliezer ben Hurkanos także z nimi, a R. Elazar (ben Arach) na drugiej, przeważyłby ich wszystkich. [Znalazłem napisane, że Abba Shaul nie zaprzecza pierwszej tanna i że obie rzeczy powiedział R. Yochanan ben Zakkai i obie są prawdą. W wszechstronnej wiedzy i pamięci R. Eliezer (ben Hurkanos) przeważał nad nimi wszystkimi, a pod względem ostrości i dialektyki R. Elazar ben Arach przeważał ich wszystkich.]

אָמַר לָהֶם, צְאוּ וּרְאוּ אֵיזוֹהִי דֶרֶךְ יְשָׁרָה שֶׁיִּדְבַּק בָּהּ הָאָדָם. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, עַיִן טוֹבָה. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, חָבֵר טוֹב. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, שָׁכֵן טוֹב. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הָרוֹאֶה אֶת הַנּוֹלָד. רַבִּי אֶלְעָזָר אוֹמֵר, לֵב טוֹב. אָמַר לָהֶם, רוֹאֶה אֲנִי אֶת דִּבְרֵי אֶלְעָזָר בֶּן עֲרָךְ מִדִּבְרֵיכֶם, שֶׁבִּכְלָל דְּבָרָיו דִּבְרֵיכֶם. אָמַר לָהֶם צְאוּ וּרְאוּ אֵיזוֹהִי דֶרֶךְ רָעָה שֶׁיִּתְרַחֵק מִמֶּנָּה הָאָדָם. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, עַיִן רָעָה. רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, חָבֵר רָע. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, שָׁכֵן רָע. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הַלֹּוֶה וְאֵינוֹ מְשַׁלֵּם. אֶחָד הַלֹּוֶה מִן הָאָדָם, כְּלֹוֶה מִן הַמָּקוֹם בָּרוּךְ הוּא, שֶׁנֶּאֱמַר (תהלים לז) לֹוֶה רָשָׁע וְלֹא יְשַׁלֵּם, וְצַדִּיק חוֹנֵן וְנוֹתֵן. רַבִּי אֶלְעָזָר אוֹמֵר, לֵב רָע. אָמַר לָהֶם, רוֹאֶה אֲנִי אֶת דִּבְרֵי אֶלְעָזָר בֶּן עֲרָךְ מִדִּבְרֵיכֶם, שֶׁבִּכְלָל דְּבָרָיו דִּבְרֵיכֶם:

Powiedział im (R. Yochanan ben Zakkai): Wyjdźcie i zobaczcie, do której drogi człowiek powinien się przylgnąć. R. Eliezer mówi: Dobre oko, [być zadowolonym z tego, co się ma, nie pragnąc zbytków i nie zazdrościć, gdy widzi, że jego przyjaciele mają więcej niż on.] R. Yehoshua mówi: Dobry przyjaciel, [który go upomina jeśli zobaczy, jak robi coś niewłaściwego.] R. Yossi mówi: Dobry sąsiad, [który jest przy nim zarówno w dzień, jak iw nocy (podczas gdy dobrego przyjaciela nie ma przy nim przez cały czas.)] R. Szimon mówi: Jeden który przewiduje to, co ma nadejść, i w konsekwencji waży utratę micwy w stosunku do jej nagrody i nagrody za występek w stosunku do jej utraty (zobacz 2: 1)]. R. Elazar mówi: Dobre serce. [Albowiem serce uaktywnia wszystkie inne zdolności i jest źródłem wszystkich czynów. I chociaż istnieją odrębne kończyny dla (odmiennych) czynności, to serce jest „budzącym” wszystko. Dlatego] R. Yochanan ben Zakkai powiedział do nich: Widzę słowa R. Elazara ben Aracha [bardziej przekonywujące niż twoje], gdyż twoje słowa są zawarte w jego. Powiedział im: Idźcie i zobaczcie, która jest niegodziwa droga, z której człowiek powinien się oddalić. [Był zmuszony zapytać o to i nie zrozumiał z ich słów (powyżej), że zła droga jest przeciwieństwem dobrej drogi, ponieważ przeciwieństwo dobra niekoniecznie jest złe. Na przykład (na przykład) cecha chasidut (świętości), czynienie tego, co wykracza poza literę prawa, jest dobre; ale ten, kto nie jest chasydem i opiera swoje postępowanie na prawie Tory, nie jest zły. I można powiedzieć, że chociaż zadowolenie (z tego, co się ma), „dobre oko” jest rzeczą dobrą, pragnienie zbędnych rzeczy nie jest „złą drogą”, ponieważ nikogo przez to nie rani i to samo dla wszystkich middoth. Musi więc ich zapytać: „Z której złej drogi człowiek musi się zdystansować?”] R. Eliezer mówi: Złe oko. R. Yehoshua mówi: Zły przyjaciel. R. Yossi mówi: Zły sąsiad. R. Szimon mówi: Ten, kto pożycza, a nie spłaca. [To przeciwieństwo przewidywania tego, co nadejdzie. Bo jeśli nie spłaci, nie znajdzie nikogo, kto by mu pożyczył, i będzie cierpieć głód. Nie mówi po prostu: „Ten, kto nie przewiduje tego, co ma nadejść, ponieważ jest możliwe, aby taki człowiek nie ucierpiał, ratując się, gdy nadejdzie nieprzewidziany wypadek)]. Pożyczanie od człowieka jest jak pożyczanie od L rd, jak jest napisane (Psalmy 37:21): „Niegodziwy pożycza, a nie odpłaca, a cadyk jest łaskawy i daje”. [Święty Błogosławiony, który jest cadykiem świata, jest łaskawy i daje pożyczkodawcy to, co ten od niego pożyczył, a nie spłacił—skąd wynika, że ​​pożyczkobiorca pozostaje dłużnikiem prawnym] R. Elazar mówi: Złe serce. Powiedział im: Widzę słowa R. Elazara ben Aracha [bardziej przekonywujące niż twoje], bo twoje słowa są zawarte w jego.

הֵם אָמְרוּ שְׁלשָׁה שְׁלשָׁה דְבָרִים. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, יְהִי כְבוֹד חֲבֵרְךָ חָבִיב עָלֶיךָ כְּשֶׁלָּךְ, וְאַל תְּהִי נוֹחַ לִכְעֹס. וְשׁוּב יוֹם אֶחָד לִפְנֵי מִיתָתְךָ. וֶהֱוֵי מִתְחַמֵּם כְּנֶגֶד אוּרָן שֶׁל חֲכָמִים, וֶהֱוֵי זָהִיר בְּגַחַלְתָּן שֶׁלֹּא תִכָּוֶה, שֶׁנְּשִׁיכָתָן נְשִׁיכַת שׁוּעָל, וַעֲקִיצָתָן עֲקִיצַת עַקְרָב, וּלְחִישָׁתָן לְחִישַׁת שָׂרָף, וְכָל דִּבְרֵיהֶם כְּגַחֲלֵי אֵשׁ:

Powiedzieli trzy rzeczy [in derech eretz, in mussar i in middoth (albowiem na obszarach zakazanych-dozwolonych i podlegających zwolnieniu) mówili wiele rzeczy. Albo w tych trzech obszarach zawsze była „perła” w ich usta.)] R. Eliezer mówi: Niech honor twojego przyjaciela będzie ci tak drogi jak twój i nie daj się łatwo doprowadzić do gniewu. [tj. kiedy jest to możliwe? Kiedy nie łatwo wpadasz w złość. (To jedno; bo jeśli łatwo wpadasz w złość, nie możesz nie umniejszyć honoru przyjaciela).] I pokutuj jeden dzień przed śmiercią. [To druga sprawa. Ponieważ nikt nie wie, kiedy umrze, dziś pokutuje, aby nie umarł jutro.] I ogrzej się w ogniu mędrców. [To jest trzecia sprawa.], Ale uważaj na ich węgiel [nie daj się im oszołomić], abyś się nie spalił [tj. Abyś nie został przez nie ukarany]. Bo ich ugryzienie jest ugryzieniem lisa [co jest bardzo trudne do wyleczenia. Jego zęby są małe, krzywe i skośne, a chirurg przecina ciało skalpelem, aby poszerzyć ugryzienie], a ich żądło jest żądłem skorpiona [co jest gorsze niż ukąszenie węża], a ich mowa jest syknięciem ognistego węża. [który płonie, gdy syczy. Alternatywnie: ognistego węża nie należy oczarowywać, jak inne węże, jak jest napisane (Psalm 58: 6): „Nie słucha głosu zaklinaczy”. A więc badacz Tory. Jeśli zrazisz się do niego i zaczniesz go uspokajać, nie da się go (łatwo) uspokoić], a wszystkie ich słowa są jak węgle ogniste.

רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר, עַיִן הָרָע, וְיֵצֶר הָרָע, וְשִׂנְאַת הַבְּרִיּוֹת, מוֹצִיאִין אֶת הָאָדָם מִן הָעוֹלָם:

R. Yehoshua mówi: Złe oko, [tj. Niezadowolenie z tego, co się ma i dążenie do innych rzeczy. Inni czytają: „złe oko”—rzucanie złego oka na bogactwo swego przyjaciela lub na jego dzieci i wyrządzenie mu krzywdy] oraz na złą skłonność i [próżną] nienawiść do ludzi. [Rambam wyjaśnia: odrzucając towarzystwo mężczyzn i kochając siedzieć samotnie. Słyszałem (w interpretacji): nienawidząc ludzi i powodując, że wszyscy go nienawidzą] zabierz człowieka ze świata.

רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, יְהִי מָמוֹן חֲבֵרְךָ חָבִיב עָלֶיךָ כְּשֶׁלָּךְ, וְהַתְקֵן עַצְמְךָ לִלְמֹד תּוֹרָה, שֶׁאֵינָהּ יְרֻשָּׁה לָךְ. וְכָל מַעֲשֶׂיךָ יִהְיוּ לְשֵׁם שָׁמָיִם:

R. Yossi mówi: Niech bogactwo twego przyjaciela będzie ci tak drogie jak twoje. I przygotuj się do studiowania Tory. [Nie mów: ponieważ mój ojciec jest mędrcem, a mój dziadek jest mędrcem, „Tora wraca do swojej gospody” i nie muszę jej ścigać], ponieważ nie jest to dla ciebie dziedzictwo. I niech wszystkie wasze uczynki będą ze względu na Niebo. [Nawet jeśli zajmiesz się jedzeniem, piciem i związkami małżeńskimi, nie kieruj się przyjemnościami cielesnymi, ale pragnieniem bycia zdrowym, aby pełnić wolę swojego Mistrza].

רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הֱוֵי זָהִיר בִּקְרִיאַת שְׁמַע וּבַתְּפִלָּה. וּכְשֶׁאַתָּה מִתְפַּלֵּל, אַל תַּעַשׂ תְּפִלָּתְךָ קֶבַע, אֶלָּא רַחֲמִים וְתַחֲנוּנִים לִפְנֵי הַמָּקוֹם בָּרוּךְ הוּא, שֶׁנֶּאֱמַר (יואל ב) כִּי חַנּוּן וְרַחוּם הוּא אֶרֶךְ אַפַּיִם וְרַב חֶסֶד וְנִחָם עַל הָרָעָה. וְאַל תְּהִי רָשָׁע בִּפְנֵי עַצְמְךָ:

R. Szimon mówi: Uważajcie na recytację szematu [recytować go we właściwym czasie] i modlitwę [odmawiać każdą modlitwę we właściwym czasie]. A kiedy się modlisz, nie rób swojej modlitwy rutynowej rzeczy [myśląc sobie: Kiedy mogę uwolnić się od tego obowiązku? Lub: zadanie stałe, jak ktoś, kto stawia sobie za zadanie recytowanie rozdziału lub części (każdego dnia), w którym to przypadku czyni je jedynie recytacją, a nie błaganiem, jak ten, kto błaga o miłosierdzie], ale modlitwa powinna bądź (błaganiem) o miłosierdzie i błaganie przed Lrd, jak jest napisane (Joel 2:13): „Albowiem On jest Bgiem łaskawym i miłosiernym, powstrzymującym gniew i obfitym w łaskawość i pokutującym z powodu zła”. I nie bądź zły dla siebie [tj. Nie rób czegoś, co dziś lub jutro spowoduje, że sam siebie obciążymy. Rambam wyjaśnia: Nie uważaj się za złego, bo to powoduje, że stajesz się całkowicie zepsuty. I słyszałem: nie bądźcie niegodziwi w tej kwestii oddzielenia się od zboru (2: 4) i bycia samemu.]

רַבִּי אֶלְעָזָר אוֹמֵר, הֱוֵי שָׁקוּד לִלְמֹד תּוֹרָה, וְדַע מַה שֶּׁתָּשִׁיב לְאֶפִּיקוֹרוֹס. וְדַע לִפְנֵי מִי אַתָּה עָמֵל. וְנֶאֱמָן הוּא בַעַל מְלַאכְתְּךָ שֶׁיְּשַׁלֶּם לָךְ שְׂכַר פְּעֻלָּתֶךְ:

R. Elazar mówi: Bądź pilny w nauce Tory i wiedz, co odpowiedzieć apikores [od „hefker” (bez właściciela), który zawstydza Torę i traktuje ją tak, jakby była cięższa. Albo: On sprawia, że ​​staje się potężniejszy, nie litując się nad swoją duszą, nie czując, że przyjdzie na niego zło z powodu zawstydzenia Tory lub jej uczniów.] I wie, przed kim się trudzisz, [w tej odpowiedzi, którą dasz apikores, że nie zachęcić cię do swoich przekonań], a twój Pracodawca jest ufany, że zapłaci ci za twoją pracę.

רַבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר, הַיּוֹם קָצָר וְהַמְּלָאכָה מְרֻבָּה, וְהַפּוֹעֲלִים עֲצֵלִים, וְהַשָּׂכָר הַרְבֵּה, וּבַעַל הַבַּיִת דּוֹחֵק:

R. Tarfon mówi: Dzień [tj. Życie na tym świecie] jest krótki, a praca jest wielka [tj. Studiowanie Tory nie ma końca], a robotnicy są leniwi, a płaca jest wysoka, a Pracodawca naciska [tj. . (Jozuego 1: 8): „I będziecie w niej rozmyślać (Torze) dniem i nocą”].

הוּא הָיָה אוֹמֵר, לֹא עָלֶיךָ הַמְּלָאכָה לִגְמֹר, וְלֹא אַתָּה בֶן חוֹרִין לִבָּטֵל מִמֶּנָּה. אִם לָמַדְתָּ תוֹרָה הַרְבֵּה, נוֹתְנִים לְךָ שָׂכָר הַרְבֵּה. וְנֶאֱמָן הוּא בַעַל מְלַאכְתְּךָ שֶׁיְּשַׁלֵּם לְךָ שְׂכַר פְּעֻלָּתֶךָ. וְדַע מַתַּן שְׂכָרָן שֶׁל צַדִּיקִים לֶעָתִיד לָבֹא:

On (R. Tarfon) zwykł mawiać: nie do ukończenia tej pracy. [Niech będzie Święty Błogosławiony, On nie zatrudnił cię do ukończenia tego wszystkiego, w którym to przypadku stracisz swoją zapłatę, jeśli jej nie ukończysz.] I [żebyś nie powiedział: (W takim przypadku) nie nauczę się i Nie wezmę wynagrodzenia]—nie możesz powstrzymać się od tego. [Przełóżcie jarzmo na tobie, abyś pracował.] Jeśli nauczysz się dużo Tory, otrzymasz wiele nagród, a Twój Pracodawca jest ufany, że zapłaci Ci za Twoją pracę. I wiedz, że nagroda dla sprawiedliwych jest w przyszłym świecie.